Wassily Kandinsky
Wassily Wassilyewicz Kandinsky (ur. 1886 w Moskwie, zm. 1944 w Neuilly‑sur‑Seine) – rosyjsko‑niemiecki malarz, teoretyk sztuki i twórca sztuki abstrakcyjnej. Uznawany jest za jednego z pionierów malarstwa niefiguracyjnego oraz za współzałożyciela ruchu Der Blaue Reiter.
Życie i edukacja
W 1886 roku Kandinsky urodził się w rodzinie kupieckiej. Po ukończeniu szkoły średniej podjął studia prawnicze na Uniwersytecie w Warszawie, a następnie na Uniwersytecie Moskiewskim. W 1901 roku, w wieku 35 lat, zrezygnował z kariery prawniczej i wyjechał do Monachium (Monachium), aby poświęcić się sztuce.
Kariera artystyczna
W Monachium Kandinsky związał się z grupą artystów związanych z ekspresjonizmem. Współpracował z Franzem Marcem, Theo van Doesburgem i Pawłem Klee. W 1911 roku wraz z Marcem i Klee założył zespół Der Blaue Reiter, którego manifest podkreślał znaczenie duchowości i synestezji w sztuce.
Rozwój abstrakcji
W 1910 roku powstało dzieło Przerwa w ładzie, uznawane za pierwszą w pełni abstrakcyjną kompozycję w historii malarstwa. Kandinsky opracował teoretyczne podstawy sztuki abstrakcyjnej w książce „O duchu w sztuce” (1911), w której opisuje związek między kolorem, formą a emocjami.
Okres bauchowski i Bauhaus
Podczas I wojny światowej Kandinsky został skierowany do frontu. Po jej zakończenia powrócił do Monachium, a w 1922 roku przyjął stanowisko wykładowcy w Bauhausie w Dessau. Tam prowadził zajęcia z teoretycznej sztuki i malarstwa, a jego prace ewoluowały w kierunku geometrycznej abstrakcji.
Końcówka życia i twórczość w Paryżu
W 1933 roku, po zamknięciu Bauhausu przez nazistów, Kandinsky wyemigrował do Paryża (Paryża). Tam kontynuował malowanie, tworząc dzieła o intensywnych barwach i dynamicznych kompozycjach, takie jak Kompozycja VIII (1923). Zmarł w 1944 roku w Neuilly‑sur‑Seine.
Dziedzictwo
Wassily Kandinsky pozostawił po sobie ponad 1 500 obrazów, liczne rysunki i teorie, które wywarły wpływ na rozwój modernizmu, abstrakcjonizmu oraz późniejsze kierunki takie jak suprematyzm i minimalizm. Jego dzieła znajdują się w najważniejszych muzeach świata, w tym w Muzeum Sztuki Współczesnej w Nowym Jorku oraz w Stadtmuseum w Monachium.
Bibliografia
- Wassily Kandinsky, „O duchu w sztuce”, 1911
- R. R. Waldman, „Kandinsky i abstrakcja”, 1995
- J. H. Kertess, „Der Blaue Reiter”, 2002